Şakaklarımdan dökülüyor uçuşan acı.
Kerbela gibidir sevmek uğruna gönlüm.
Toplayıp sağdan sola hüzünleri,
Dilenci bakışlılar yığdılar hüznü.
Kaç kez öldürdüler, leşten beslenenler.
Gömdüler toprağa gül açan yüzümü.
Savruk bedenler ne anlar acıdan.
Bilmezler nasıl verdi ağaç meyve.
Uykusuz geçen geceleri bilmezler.
Onlar ki yaşamı peydahlamışlar.
Uğruna ezerek birçok bedenleri.
Dik tutmak içindir tüm çaba.
Gözü doymaz sırta yaslanan mideleri.
Kenan GEZİCİ 05/05/2026
Kayıt Tarihi : 5.05.2026 20:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!