Her güzel çiçekte bal var sanarsın.
Ateşe atılır, korda yanarsın.
Herkesi sen, kendin gibi sanarsın.
İnsan yalan, zaman kötü, Ankara.
İçi başka dışı başka, kapkara.
On bir yılda on bir oldum, karıştım.
Kendi dünyam ile kendim barıştım.
Rabsal, Ruhsal, Ulularla yarıştım
Son Kapı’dan, Resül gelir Ankara.
Yedi Işık Evren, bana kapkara
Alfa’dan girerek Ram’da göründüm,
Varlık Boyutu’nda, durdum büründüm.
Omega’dan çıktım Hak’ta göründüm.
Yedi Işık Evren, sırdır Ankara
Birleşik İnsanlık, BİR’dir Ankara
Sessizlikler, Durgunluklar Diyarı,
Burda Varlık, Allah, bizlerin yari,
Alfa, Omega’dan aldım ayarı.
Yedi Suptil Beden dardır, Ankara.
Hayat, Heplik, Hiçlik vardır Ankara.
14 Mart 2013, Ankara/Çankaya
Abdullah Çağrı Elgün
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 14:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!