Seymenler de toya çıksa,
Toylarda şenlik kurulur.
Dönüp dönüp elin vursa,
Bıyık bükülür, burulur.
Hayran hayran seyredenler,
Seymende oyun güdenler,
El çırpıp alkış edenler,
Türküler söyler, durulur…
Güneş değer, şavkı vurur.
Gelinler ay gibi durur.
Yiğitler silahlı, vurur!
Can gövdede çok yorulur.
Bire dağlarda hezeni,
Omuzlayıp yük çözeni,,
Tokatlayıp şu düzeni
Her soysuz eli, kırılır…
Çalınsın Seymen havası
Dolsun sofrası, tavası.
Burası şahin yuvası,
Pençe ile bel kırılır
Ankara Seymeni gelir,
Gaması belinde durur.
Az söyler, ağırca yürür.
Alkış tutup el vurulur.
Seymen oynayıp coşanda,
El çırpıp meydan koşanda,
Ayağı, yeri eşende,
Bel incinir kol kırılır…
08.08.2016, Kızılay/Ankara
Abdullah Çağrı Elgün
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 14:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!