Son Beşik günlerce topal Karga gibi gezmek zorunda, ayağını fazla zorlarsa yarası çok kötüleşe bilir diye iyice tembihlenmiş. Ama çok zor, hareketsiz sek sek sekerekten gezmek, saatleri bırak dakikalar saat, saatler gün gibi, günler hafta sanki. Bakmış çare yok, bir yastık, bir minder birde kilim, büyük bir erik ağacının gölgesine uzan bol, bol düşün.
Biraz yaşlı amcasını ve karısını düşünmüş, Ne yapıyorlar acaba, onlarında benim gibi canları sıkılıyor mudur? Beni özlemişler midir? Gel ki torunlarının yanlarındalar sıkılmazlar her halde. En azından bizim gibi sekerek yürümek zorunda değiller. Sonra gökyüzüne bakmış,
BULUTLAR
Gökyüzünde pamuk pamuk bulutlar,
Kanatsız hareket etmeden uçarlar,
Zamanla kararıp yağmur oluyorlar,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta