İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ve orada karşımdasın
Ummadığım bir anda çıkmalıydın karşıma
Nehaber demeliydin,
Pişman olmalıydın,
Oturup anlatmalıydın,
Ayrı geçen yılların acısını çıkarırcasına sarılmalıydın,
Öylesine sarılmalıydın ki,
Bir ömür yetercesine,
Delicesine istercesine,
Birtek beni severcesine...
Ve işte orada karşımdasın
Ummadığım bir anda çıktın karşıma
Nehaber demedin,
Mutluydun, yanıma bile gelmedin
Öylece baktın, korkarcasına,
Ve uzaklaştın....
Ardına bile bakmadan kaçarcasına.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta