Varlığım yeterdi dünyayı karartmaya,
Bir bakışım çökerdi en aydınlık sabaha.
Gölgeyle konuşan bir ruhum ben,
Kendimi bile susturur, izlerdim usulca.
Göz göze gelmezdim aynalarla bile,
Her yansımam başka bir yara gibi.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta