Varlığım yeterdi dünyayı karartmaya,
Bir bakışım çökerdi en aydınlık sabaha.
Gölgeyle konuşan bir ruhum ben,
Kendimi bile susturur, izlerdim usulca.
Göz göze gelmezdim aynalarla bile,
Her yansımam başka bir yara gibi.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta