Anamı Biri Durdursun Şiiri - Sadık Kocabaş

ANAMI DURDURSUN BİRİ
Eteğine doldurmuş bir sürü taşı,
Cinin atına binmiş, kıracak başı.
Devir taşın devri, meydan savaşı;
Celallendi anam, biri durdursun.

Anam, alimallah diyom, yapmadım;
Komşunun kızına ben laf atmadım.
Vallahi camına ayna tutmadım;
Gözü döndü anam, biri durdursun.

Anam, diyom deli Sabri yapmış;
Aynayı bahçeye fırlatıp kaçmış.
Onların duvara delik de açmış;
İnanmıyor anam, biri durdursun.

Deme: "O delidir, ne yapsa yeridir,"
Suçlaman hoş değil, yüreğim eritir.
Olan olmuşsa kim geri getirir?
Yetişti bak anam, biri durdursun.

Çağır Nazife’yi, gelsin yüzleştir;
Kaçmayam, başıma taşı yerleştir.
Senin yaptığın bil, düşmana eştir;
Laf anlamaz anam, biri durdursun.

Sabri’yi zorlamış, tıraş etmişler;
Saçını benim saç gibi kesmişler.
Üstüne düzgünce urba dikmişler;
Huy değişmez anam, biri durdursun.

Aha deli soyha gelip duruyor,
Halimize bakıp bakıp gülüyor.
Ne varmış bunda, "Ben idim" diyor;
Yönü döndü anam, biri durdursun.

Dertliyim ana bak, halim perişan,
Sırtıma yüklendin türlü günahtan.
Gerçeği saklamaz ne yer ne zaman,
Kalemsiz Şair kim anamı durdursun.