Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Aşkın hüzün vakti geldiğinde yaprak olup düşmek,anafaorda bir o yana bir bu yana savrulma zamanıdır.Ah o fırtınalar olmasa... Saygılar sayın hocam......
ZAMAN ANAFORUNDA KAYBOLUP YİTMEMEK ADINA UMUTLA SARILMALI HER YENİ GÜNE. SEVGİLERİMLE
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta