Ana Kucağı
Duydun mu bir ananın çırpınışlarını çölün ortasında,
Boyun eğmişliğin, güç yetmezliğin çaresizliği karşısında.
Nasılda koşturup duruyor, sıcak kumlar arasında,
Yılanların çıyanların,ıssızlığın kıyısında,
Bir yudum su bulabilmek uğruna yavrusuna.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta