Alaca karanlıkta amedte bir yürüyüş
Surların etrafını bir sessizlik börümüş..
Yer yerde bir teprenme bir ses bir hışıltı var
Gece mesaisine erken başladı rüzgar..
Vakit gece yarısı ve kulaklar çınladı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




cok guzel olmuş ama daha yazsaydın daha guzel olurdu
cok guzel olmuş ama daha yazsaydın daha guzel olurdu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta