Hikayeler bile mutlu sonla bitmezken, bizim mutluluğu beklememiz neden?
Umut olmayana ve asla olmayacağa koşmak nedir? Yanlış olan, sonunu bilip umutla beklemek mi, yoksa daha baştan vazgeçmek mi?
Kaçanın anası ağlamaz mantığıyla, yanlışı biz nerede yaptık?
Peki, gerçekten doğru var mı?
Varsa, neden hala kapımızı çalmadı?
Gözlerimize inen o perde neden?
Kader denilen olgu gerçekten suçlu mu, yoksa kadere inanan biz mi suçluyuz?
Hayatı yaşanır kılan ne?
Bu kadar olumsuzluğa rağmen dudak kenarlarımıza yerleşen gülücükler neden?
Hayatın tam neresindeyiz?
Düştüğümüz yerde neden öylece bekliyoruz?
Sevginin diğer bir adı nefret ise, neden sevgi yakarken nefret üşütüyor?
Çelişkiler, kuramlar, teoriler, pratikler nerede?
Nefes almak istiyorum.
Yaşamak bu olamaz dediğim anlardayım.
O kadar kitap, o kadar okul, o kadar diploma çöp mü?
Oysa ne kadar kolaydı, değil mi hayatın aritmetiği?
İyileri kötülerden çıkar, dürüstleri ekle, yalancılara böl; sonuç mutsuzluk.
Çarpsan da, toplasan da, çıkarsan da sonucun değişmediği bir dünyada sıfır, etkisiz eleman kadar değersiz bir sayı olmak neden?
Sorular çok, cevaplar yok; yaşamak işte bu, iki ileri bir geri ama neden?
03.06.2026 00:00
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 01:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!