Nehirlere karışan zehirli atıklar gibi
ağır ağır akarak kanıma karışmakta
yokluğun!
Hiç sormadım, neydi başka elbiseler içinde bulduğun
aynı askıyla dolaba kaldırılan iki güzel yelektik biz
güveye benzer bir şey oldu suskunluğun!.. anladım ki:
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




'Aynı askıda iki yelek...' Çok güzel bir yakıştırma olmuş. Tebrikler.
Suna Doğanay
karmaşık zihinsel yapıdan arta kalan ''yokluk''ancak boye tarifsizlikle tanımlanabilir!
'bir özge hicranı beklerken meğer çikitaymış akşamlar.'
güzel bir şiir
Bence oldukça güzel.
Tebrik ederim.
Selamlar...
belki bir çok nedeni olabilir bilmiyorum,beni bilmediğim başka yerlere götürüyor. Müthiş zevk alarak okudum ve okuyorum.
Kisa oz ama cok seyler sigdirmis icine cok guzel kutlarim.'
Üç harf ikisi de. Sen gibi...
Şiir muhteşem...
Bu şiir ile ilgili 68 tane yorum bulunmakta