Sahiplik davası değil bu yolun özü,
Bir lütuftur bize, Rahman’ın bir sözü.
Işıldasın diye o masumun gözü,
Can adanır her bir nefes, evlat demek.
Mülk sanma sakın, kalbe misafir gelir,
Ruhuna vurduğun nakış baki kalır.
Anne duasıyla yollar aydınlanır,
Sabırla dokunan şefkat, evlat demek.
Diz çöküp yanına dünyayı anlatmak,
Karanlık gecede elini bırakmamak,
Kendi ömründen ona ömür katmak,
Gözden sakınılan cennet, evlat demek.
Eğilip bükülmeden yürüsün yolunda,
Huzur eksilmesin sağında, solunda.
Bir ana şefkati, baba kolunda,
Şükürle taşınan nimet, evlat demek.
Yusuf bir yandan, Nursima bir yandan,
Öyle bir sevda ki, kopar öz canından.
Emaneti korumak en kutsal imtihan,
Hakk’ın rızasıyla vuslat, evlat demek.
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 19:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!