Sanma ki hakkın kalır ademde,
Şahittir kâğıtla o nurlu kalemde.
Bırak ertelensin tüm duruşmalar,
Şaşmaz adalet, o bâki âlemde.
Allah'ın değirmeni yavaş döner, ununu ince eler,
Sillesini yiyen, hakikati görmez neyler.
Bataklık derindir, battıkça yutar ademi,
Helallik almadan çıkmaz nefsin elemi.
Mîzân-ı adl kurulur, hükm-ü Sübhan başlar,
Lâ-yezâl kudretinden dökülür o yaşlar.
Düstûr-u ilâhîdir, her zulmü eyler nihân,
Feryâd-ı mazlûm ile titrer o arş-ı devvâr.
Peymâneler bozulur, zehr-i riyâ içilir,
Hakk'ın dergâhında tüm sırlar bir bir seçilir.
Nâ-hak yere yiyenler, çekerler o âh-ı zâr,
Kahr-ı İlâhî ile günahları biçilir.
Kayıt Tarihi : 19.06.2026 04:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!