"Allah'ım Yardım et,
Dardayım.
Allah'ım Yardım et,
Yalnız bırakıldım.
Allah'ım Yardım et,
Kimsem yokmuş yanıldım.
Allah'ım Yardım et,
Gönlüme inşirah ver Boğuluyorum."
Ömrümü verdim, canımdan eksilttim,
Düştükleri her kuyuda ben yardım ettim.
Meğer yaptıklarım yetmez imiş,
Dile getirmek yüze mi vurmak imiş,
Yoruldum sesimi duyan yok Rabbim.
Bir gün kapım çalmadı, bir gün halim sorulmadı,
Ben ağlarken hiçbirinin yüreği burkulmadı.
Herkes sırtını döndü, herkes yabancı oldu,
Uğruna can verdiğim çiçekler elimde soldu.
Yapayalnızım şimdi, koca dünya dar bana,
Senden başka sığınacak kim kaldı ALLAH'ım bana?
Kulun kula ettiğini, kul kuldan saklarmış,
İnsan en büyük darbeyi en yakınından alırmış.
Olsun, varsın benden uzak olsunlar,
Kendi yarattıkları o yalan dünyada mutlu olsunlar.
Ben sana sığındım, kalbimi sana açtım,
Zira ben insanoğlundan çoktan arındım.
Yarim gelir mi a-guşuma konup bekledim,
Ömrümü geçireceğim yarimi elimden alacaklardı.
Bunaldım Allah'ım,
Gönlüme bir İnşirah ver,
Abim dışında bana kan olan yokmuş,
Can olan dostlarım bana kan olmuş,
İki dilim elim yalvarıyorum Yaradan’a,
Irak olsun çevremde iki yüzlü olanlar bana.
Yalnız bırakıldım...
Kimsesizim...
Allah'ım, sen yardım et...
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 04:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!