Rüzgar esti bağrıma, saçlarımı dağıttı,
Sanki her bir hatıra içimde bir ağıttı,
Zaman denilen zalim ne var ne yok öğüttü,
Ateş düştü sineye,yanmaya alıştım ben
O sıcacık umutlar buz tutmuş da üşümüş,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta