İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Sensiz doğan sabahlarım güneşsiz, pencerem buz
Iraklar daha bir uçurum şimdi, yollarım susuz.
Laleler küsmüş bahçemde, boyunları bükük toprağa,
Aklım sende, fikrim zikrimde, dönmüşüm bir kuru yaprağa.
Dağların rüzgârıyla yarışan, en ulaşılmaz çiçeğimsin,
Ormanların kuytusunda saklı, o en tılsımlı nefessin.
Gözlerimin gördüğü değil, gönlümün mühürlendiği yersin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta