Eline, beline, diline sahip,
İçimiz dışımız birdir aşina.
Yoktur bizden başka kardeş musahip,
Suyumuz aşımız birdir aşina.
Anamız Fatıma pirimiz Ali,
Biz ikimiz sen ve ben,
Bir yazı tura gibi.
Ben tura sen anlıma yazı,
Ölümüne kadar değil miydi ortaklığımız,
Kolay mı ortaklığı fes etmek,
Bırakıp yok olmak,
Çıkmıştı karşıma kaldım okuldan,
Gurbetin maralı güzel bir ceylan.
Denge serden gitti oldum akıldan,
Avrupa sevdalı güzel bir ceylan.
Bağlar şıra lenmiş gelmiş kesime,
Dünya karga ile çakal dünyası,
Bozuktur genleri, kokar mayası,
Bindiler sırtıma, çürük hayası,
Ne belim doğruldu ne yüzüm güldü.
Ne korkar Allah’tan, ne kalır geri,
Semazenler kalkar sema dönülür,
Ya Allah ya Ali sözümüz bizim.
Hak rızası diye lokma konulur,
Ya Hasan, Hüseyin özümüz bizim.
Yalan değil gerçek dile getirir,
Dost gelmez olaydım zalim gurbete,
Cahilin taşıyla yaralanırım.
Tek oda dört duvar bitmez nöbete,
Kapıdan girince parelenirim.
Bunca çabalarım giderken boşa,
Nerede duyarsız yürek görürsem,
Kahkaha atarak gülesim gelir.
Ne zaman duyarlı bir dost bulursam,
Önünde diz çöküp ölesim gelir.
Özlemi duyarım çekerim yası,
İki tür insan daima açtır,
Biri, bilimi arayan diğeri parayı,
Biri de ben varım aç olan, paraya değil.
Seni arıyorum, sana açım anlıyor musun?
İşte bundan dır ki SEN, gene SEN...,
Sevgine, yokluğuna, açım duyuyor musun?
Sen orada bense burda,
Bekleyelim nere kadar?
Hele bir seveni gör de,
Gel görelim nere kadar?
Dost önünde bilgi sayar,
Ben ne isem öyle kalmak isterim,
Göründüğüm gibi, olduğum gibi.
Kökü iyiliğe salmak isterim,
Aslı gibi aynı, gördüğüm gibi.
Dışım neyse içim aynı olmalı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!