Kimler geldi bu dünyaya?
Önü sonu belli değil
Kimler geçti bu dünyadan,
Adı sanı belli değil.
Kimin eli kimi tutar,
Dağlar başı karlı duman,
Yollar duman ben görme zem.
Gurbet elde halim yaman,
Diller dertli ben kalma zam.
Yollar uzun büklüm büklüm,
Tatlı dile, güler yüze, doyulmaz,
Bal aksın dilinde bal aksın canan.
Sevgiyle bakışan göze kıyılmaz,
Bal aksın sözünde bal aksın canan.
Hoş, görü türabın, siması başka,
Girdim gönül bahçesine,
Meyve, bostan deremedim.
Dilberlerin nicesine,
Baktım murat göremedim.
Çekerim maral yasını,
Sana sevgim sığmaz dile,
Gönül senden ayrılmaz ki.
Azrail de gelse bile,
Beni senden ayırmaz ki.
Yar Mihri-Mah canım gülüm,
Uzaktan yakından gülen dostlarım,
Gidin de aynaya bakın da gel gel.
İçinde kurtları besler postlar ım,
Kuzunun postunda çıkın da gel gel.
Ocaktan, mangaldan bırakmadın kül,
Ceylanım gönlüme geçmedi sözüm,
Gel ne olur bahri sen beni dinle.
Karşında duracak kalmadı yüzüm,
Mihri-mah ne olur bahri sen anla.
Bilirsin ki sevda ölümden beter,
Size derim size beni yerenler,
Milletin malını çalan ben mıyım?
Kendini görmeyen karşı görenler,
Sizler gerçek yalan yanlış ben mıyım?
Olgunlar karşıyı sözüyle tartar,
Köylü yurdun efendisi diyorlar,
Efendi mi köle midir bilinmez?
Sırtımda geçinip hakkım yiyorlar,
Asalak mı kene midir bilinmez?
Bilinmez tezgahta plan dokunur,
Parlayan her şeyi pırlanta sandım,
Meğer çatı üstü çinkoda parlar.
Kendini övene alimdir kandım,
Meğer o bir deli yürek yaralar.
Kar ne kadar yağsa gider baharda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!