Yokluğun da canım çeker eziyet
Gel ne olursun ben duramaz oldum
Hep tersine döndü durum vaziyet
Gel ne olursun ben duramaz oldum
Aşkın yüreğimi yakar kavurur
Bizim dağlara bahar gelince
Otlar urelenir gel gör dostum
Bir yel eserki inceden incece
Otlar urelenir gel gör dostum
Sanki bağlar insanı doğası
Çilelerden kitap yazdım tek kıta
Sivri dilli gönle batan değilim
Çıkamadım gitti ben bir üst kata
Oysa hayın terki vatan değilim
Hasbihal gurbete düştüm yaralı
Dertli bülbül gibi öten Şair’im
Hangi yöne gitsem yoluma çıkar
Rahat ettirmiyor sanarsın dayı
Edeb’i yok etmiş görgüsüz bakar
Yıllardır hep aynı değişmez huyu
Çabuk koku alır burun direği
Dertli aşıklarda görülmez kusur
Sevgiyi uyandır gezelim bu gün
Doğru söz duyunca yüreğim esir
Kim haklı diyendir yazalım bu gün
Nefis etkilenir bir çok olaydan
Neler yaptın diye sorarsan bana
Dert yükü taşıdım yoruldum derim
Toz içinde durdum bakmadım cana
Hep uyuz kaşıdım yoruldum derim
Baharın önünde beklerken yazı
Gönlüm bir güzele aktı çağladı
Yüreğim içerden yaktı dağladı
Elim kolum aşkla sardı bağladı
Yatağım buz gibi onsuz yatılmaz
Bekledim yıllarca selam salmadı
Öne sevgi sürdü kapımı çaldı
Çalancı baharmış bilmedim onu
Gitmedi kalbimde misafir kaldı
Talancı baharmış bilmedim onu
Bekledim güneşim doğacak diye
Girmeye korktuğun sanal alemi
Tıklayıp geçerim merak etme sen
Bir baksam tanırım hayın kalemi
Yoklayıp geçerim merak etme sen
Facede yaparım herdem gezimi
Gök yüzünde yıldızların ahengi var gözlerinde
Lakin yaralar saracak mihengi yok sözlerinde
Mecnun olmuş halleremi gecelerde gizliyorum
Bilki artık dayanamam seni çok çok özlüyorum
-
Yüksel Çelik
Tüm YorumlarÜstat kalemine yüreğine sağlık,güzel bir şiir olmuş