Bir söz çeldi aklımı
Bir köz deldi bağrımı
Döşüme sevmek düştü
Veremedim hakkını
Hesap etmem yarını
Bir yara var, kanıyor
Kimse umursamıyor
Herkes kendi derdinde
Sorsan, hayat sürüyor
Kanama kesilmiyor
Senin ne eksiğin var şairden
Hem geniştir kelime hazinen
Görüyorsun herkeşler yazıyor
Hiç alakası yok şiirinen
Hiç değilse biçim tamam olur
İnsan, ancak insandır sevince
Ne kalır bizden sevgi gidince
Allah aşkıyla dönmez mi dünya
Sevgisiz kalan dönüşür "hiç"e
Sevgi yakınlaştırır kalpleri
Elim gitmez kaleme
İlham düşmez geceme
Akıl ne derse desin
Şiir etmez kelime
Sevmek, gelmez hesaba
Dünyaya dair ne varsa, silip attım da
Tükenmez bir sevgi durur hala içimde
Muradım vermektir karşılıksız onu da
Arar durur, bir gönüllü talip bulamam
Şartım tek, kıymet bilsin alan, kim olursa
Kim karar verir, nedir nesir, nedir şiir
Eli kalem tutan herkes mi olur şair
Az söz cambazlığı ve mecaz tellallığı
Ölçü, hece, kafiye mi, hepsi boş iştir!
İlham mühim elbet ama bir de izan var
Bir günüm olsa
şöyle huzur içinde
kötülüğün olmadığı, kimsenin ölmediği
Sadece bir gün,
sabahtan akşama
Aslında tanımam sizi...
İtiraf edeyim, tanımak da istemem,
zira ağırdır yükü dostluğunuzun.
Sadece bir neferi değil, bir orduyu bile derinliğinde boğacak,
dertler gölünün orta yerindeki gülen yüz,
nilüfersiniz siz...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!