yaşadı mı,
çocuklar gibi yaşamalı,
yalansız,
dolansız.
dünü,
bugünü,
bir yaz akşamıydı, gök mavi bulut kızıl...
tatlı bir esintisiyle vuruldum
altın boynuzun son dönemecinde
bizim dilde "haliç" derler,
bizim dilde "golden horn..."
kardeş diller bunlar,
gülüm, sevdiğim, bitanem
terk edişim seni sevgisizlikten değil
sadakatsizlikten hiç değil
küçükburjuva duyguların esiri oluşumdu
bu gidişler
bu aldanışlar
kömür karası gözlerine
dalsam,
kaybolsam
ve bir kitap aydınlığında
okuyup gelsem,
cehaletim geçer mi çocuk?
uyu da büyü bebeğim
uyu da büyü!
şarapnel parçalarıyla
kurşunlarla
bombalarla büyü...
çarçabuk büyütür ne de olsa bunlar seni
boneli eşarbınla
büründüğün pardösünle
alev alev yanıyorsun
ne klima, ne buz gibi su
ne de yelpaze
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!