Gündüz Sefası aldın baharı günlerimden
Yalnızlar köşkünde beni virane bıraktın
Çaresiz tutkunluğum seninle gönlü yaktı
Sardın dört bir yanı bittim eyvahım olmadı
Ben sende arayıp sormadan buldum kendimi
Farketmedim içinden bir parça olduğumu
ocağa konuldu sinem
içinde biraz sevda
biraz sen
biraz da ben
şimdi seninle demleniyor
tütüyor başımda türlü duygular
son satırıda yazdım
hatrına dokunmadım
sevda...
sevgimizin sonuna
ansızın gidişine
veda etmeyişine
Veda
parmak uçlarında başlar yolculuğum
uyandırmam tatlı uykundan
duymazsın kapının kapanışını
işitmezsin vedamın endişesini
yokluğum kaplamaz odayı
Üsküdar
Üsküdarda bu gece
Yağmur değiyor derine
Hicran kokan sahile
İsyanım boşalıyor
Yar hani gelecektin
Karanlıklar içinde bir ışık süzmesi düşer
Nemli pis kokulu dört duvar ortasına
Bir garip düş gibi, uyandırsada gardiyan
Uyanmaz sinirler gergin yorgun beden
Varlığının yok gibi o an bir gayesi
Yaşama tutunmak için bir sebep isteği
Günlerin kaderinde bu akşam
Seninle bir kadehe dolupta
Yakamoz seyrinde
Yad edilmek vardı bu akşam
Kaybedilmiş gölgenin
Araki bulasın hüznünü
Yalan dünya
üzgünüm tutmadı payemde zehrin
aşkının olmadım hücresinde daim
can siperane durdum önünde sevginin
yenilmedim yenilmem sana zalim
Yarın
Belkide gitmeli yarınlar
Gelmeli dün olasıcalar
Belkide mutluluk bir adım geride
Bilmeli mi sormalı keşkelere
Mehtabın teni sarıcalı
Sevgini anlamadım
Ya sev yada git
Artık olmuyor
Boşluktayım acındayım
Ya sev sevginle şad olayım
Yok olsun ruhum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!