Her gece resmini alır elime
Yatamam yüzüne dalıp bakmadan
,Sevdiğim şarkıyı çalar kendime
Dinlemem bir tütün alıp yakmadan
Yar gittin uzağa açtın arayı
Aşk , durgun su gibi, aktı gönlüme
Geç buldum, ben seni yitirdim erken
Sonrası, fırtına oldu ömrüme
Hep mutlu yaşarız seninle derken
Duygu denizimin fırtınaları
Öyle karışık ki hayatın içi
Uğraşıp düşünme gönül boşuna
Bırak böyle kalsın ağaran saçın
Zaten kar yağıyor kışın başına
Onun bunun, senden yok fazla farkı
Karanlığın ortasında
Düşe kalka yürüyorum
Bir ışık var çok uzakta
Halka halka görüyorum
Hayat benden çok şey aldı
Şu dünya üstünde hayat köprüsü
Yürünür, kör topal kolay olmuyor
Çekilen zor zaman ömür törpüsü
Her dert, çaresini kolay bulmuyor
Allahım, sen kurtar darda olanı
Her gen gün birşey götürdü benden
Zaman geri vermez çaldıklarını
Karşılıksız sevdim aşkı bu yönden
Yar geri getirmez aldıklarını
Çağırdım yar deyip gönül köşküne
Sevda rüzgarıma saçların yelken
Açarda savrulur yüzün gülerken
Gözüm hep arkada kalır giderken
Her gelişin aşkı müjdeler bana
Sevdim Mecnun gibi aşığım sana
Mutluluk peşinde koşturma gönül
Yakalasan bile bir gün kaçıyor
Kimseye güvenip boş durma gönül
Dost bile, arayı her gün açıyor
Sayılı gün geçer gitsen nereye
Şu dünya üstünde herkes bir yolcu
Ödüyor ömründe zamanla borcu
Ayrılığa yetmez kimsenin gücü
Yarına umutla bakmak istersin
Hayat bazen yokuş çıkmak istersin
Hayat oyun gibi bizler oyuncu
Dünya sahnesinde açılmış perde
Bir yarış içinde olur sonuncu
Seven ayrılıkla düşünce derde
Benimde sevdiğim birisi vardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!