Üzülme bırak git istediğine
Aç gönlünü aşkta dilediğine
Zaten inanmadım hiç sevdiğine
Ben de hayatından çıkar dururum
Aramam bir daha sormama ben seni
Kıskandı hep eller çekti kolundan
Koydular engeller çıktı yolundan
Kopardılar seni sevda dalından
Bu benim kaderim üzülme gülüm
Alınma güzelim sözüm üstüne
Dediler unutur gönül zamanla
Gün geçti ay geçti silemediler
Aşk içime sinmiş sanki dumanla
Tiryakin olmuşum bilemediler
Her gece resmine bakar dururum
Sevda ağacından sevgi topladım
Açan her çiçekte aşkı kokladım
Elllerden yellerden seni sakladım
Ummazdım sararıp solacağını
Gördümki yanında başkası varmış
Unut gönül hiç bekleme
Zalim çıktı yar dediğin
Ona umut hiç besleme
Yarın olmaz var dediğin
Aşk bildiğin onda yoktur
Seninle çıktığım o dağ yolunda
Bir başka mutluluk duydum kolunda
En zoru ayrılmak oldu sonunda
Biz aynı dünyada ayrı yaşarız
Gönülden gönüle sevgi taşırız
Bana umut veren sendin
Düşün bir kalbini yokla
Şimdi neden hep terkettin
Beni böyle hangi hakla
Hani yeminler etmiştin
Neden kaldın acılarda
Bıkmadınmı gönül söyle
Gittiğin o falcılarda
Çıkmadınmı gönül söyle
Sevda dedin yaralandın
Bu akşamda yine efkarım bastı
Ayrılığın bana ne idi kastı
Yok demedim sana dilim hep sustu
Biz bırakamadık aşkı tadında
Vefasız olsun mu yar bir adında
Seninle tanıştık sevda yolunda
Ağaçlar altında sevgi dalında
Sen benim yanımda bende yanında
Seninle ikimiz bahar yaz gibi
Kelimeler yetmez aşkın sözüne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!