Açamadın gülüm senin kalbinin
Kilidini aşka ben yana yana
Çözemedim neydi masum halinin
Ne derdi bulunur söylesen bana
Aşkından ateşim olmadan bak kül
Şu yalan dünyada olmadı gözüm
Rüzgarlar nereden eserse essin
Vefasız yarime kalmadı sözüm
Benden aşk bağını keserse kessin
Çağladı sevgiyle duruldu gönül
Madem ayrılalım son defa görüp
Sen beni burada köşede bırak
Gözlerim bakmasın geriye dönüp
İkimize bu köşe olsun son durak
İstanbul ağlasın yağan yağmurla
Dün gece masama koydum resmini
Bizim aşkımıza kadeh kaldırdım
Sevdiğin şarkının verip ismini
Ah çekip arada öyle çaldırdım
İstanbul sesimle sanki inledi
Çırpınma içimde gönül boşuna
Kaderde bir zalim çıkmış karşına
Varıp hiç bekleme yolun başına
Bize hep mutluluk uzakta kalır
Vefasız olanın bakma eline
Ben sana aşıktım farketmedinmi
Seni çok severken terketmedinmi
Bu sevgiyi benden haketmedinmi
Bir düşün sevgilim nasıl ayrıldık
Nerde hata yaptık nerde yanıldık
Seni gördüğümde işte o dedim
O zamandan beri öyle çok sevdim
Gönlümü kaptırdım ben sana verdim
İyiki sen varsın sana rastladım
Aşkı senle yana yana anladım
Düşmüşken ayrılık pençesine ben
Dalmışken karanlık gecesine ben
Sen çıktın karşıma kara gözlü sen
Bu gönlümün sana sevgi borcu var
Sen çıktın falımdan kara gözlü yar
Seni başkasının elinde gördüm
Eğdim hep başımı geriye döndüm
Sana mutluluklar diledi gönlüm
Yine yaptı bana kader oyunu
Haram etti bana aşkın suyunu
Çok Bağlandı gönlüm hep sana düşkün
Kayboldum içinde sevginle aşkın
Bak seni bekliyor sevgili köşkün
Ol benle bu kalbim durana kadar
İçimi ısıttın sen sıcağında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!