Sen gittin adını vefasız diye
Yazdım bu aşkımın son sayfasına
Gönül defterinde baktım geriye
Gül koyup kapattım yar ortasına
Zalim olduğunu bendeb sakladın
Değmezmiş hiç gönül onu sevmeye
O kadar bu aşka değer vermeye
Ne aradı sordu gelmez görmeye
Onu da tanıdım gittikten sonra
Demekki o yalan sözlerle sevmiş
Bir derdim var dinle hele
Gitme sevdam elden ele
Rastladımda çok güzele
Gönül yandı sana düştü
Ben yoruldum hep peşinde
Aşkımız bir şarkı olur dilimde
Sevgiyle başlarken hasretle biter
Kırmızı bir gülü tutar elimde
Sarılıp koklarken dikeni batar
Hasretin dalgalı denizler gibi
Unutalım gönül zaman içinde
Söner aşk dediğin küle karışır
Uçar hayallerin duman içinde
Gider arzuların yele karışır
Yar mutlu olsunda bu bize yeter
Tanırım bir güzel sende İstanbul
Adını söylemek istemiyorum
Allahın çok güzel yarattığı kul
Ondan başkasını sevemiyorum
İstanbul İstanbul sende güzel çok
İnsan sevdiğini gönülden seçer
Bakar gözlerine kendinden geçer
Sevgi şarabını her nefes içer
Gider şarhoş gibi yol gelir aşka
Kurulur masalar yakılır mumlar
Güzel gözlerinde aşkın yuvası
Çırpınır kirpiğin uçaçak gibi
Öpülecek yerin kaşın arası
Gülüşünde güller açıyor gibi
Seni düşünmeden duramıyorum
Gözlerim kamaşır güzelliğinden
Bu aşkın ucundan tutuver sende
Yar şarkılar söyle o bildiğinden
Bu aşka hoş nefes katıver sende
O beyaz teninde bir ben olsaydım
Gözlerim üstünde aşkı topladı
Yüzünde açılan gülü kokladı
Demedi adını gönül sakladı
Bakarım ben sana işte bu gözle
Ruhumu okşadın aşkın eliyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!