Neden kaldın acılarda
Bıkmadınmı gönül söyle
Gittiğin o falcılarda
Çıkmadınmı gönül söyle
Sevda dedin yaralandın
Sevda tepesine aşkla sarıldık
Mutluluğu duyduk çok yükseklerde
Sonra bir yerlere düşüp dağıldık
Ne oldu çok seven bu yüreklerde
Şarkımız çalınır sazla kemanda
Sevginle açıldı gönül pencerem
Gelince gözgöze sana bakışır
Sen Aslı gibisin bende o Kerem
Bizede böyle bir sevda yakışır
Diyemem kimseye adın saklarım
Geçen yıl bu zaman gördüm yüzünü
Gönüller gözgöze bakışıyordu
Sevda yollarında sürdüm izini
Ne giysen üstüne yakışıyordu
Demiştim şarkıyla sana aşığım
Seni sevdiğimi anlaman için
Bütün bedenimi yakmammı lazım
Aşkımı dünyaya haykırmak için
Yüksek dağ başına çıkmammı lazım
Uğruna değişti bütün huylarım
Seni sevdiğimi er geç mutlaka
Pişmanlık içinde anlayacaksın
Direnme boşuna yenilip aşka
Çaresiz haline ağlayacaksın
Ne Mecnun ne Leyla ne Aslı Kerem
Sana öyle büyük aşkla
İstediğin kadar düşle
İçi sevgi dolu köşkle
Geldiğimi söylüyorum
Kıskanırım seni elden
Sevdanın toprağı gönül olursa
Sevgi denen suyu onu bulursa
Birde yar sözünde öyle durursa
Mutluluk çiçeği açar her mevsim
Aşkı arıyorum böyle birinde
Biraz kavga ettik sevda parkında
Ayrıldık olmadan senle farkında
Şimdi başım döner hasret çarkında
Herşeyi dün gibi hatırlıyorum
Hem sana hem bana ben ağlıyorum
Sevdikçe sevilir yar başka tadın
Öyle çok yakışır bu aşka adın
Mutluluğa doğru açılır kapın
Şirin gibi yakan yar değilmisin
Al beni uyut sen kolun üstünde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!