Uykuyu gözüme düşman bıraktın
Seni arar geçer gece yarısı
Çok sevdim sen beni pişman bıraktın
Bak aşkla gönlümün açık arası
Sabahlarım öyle pencerem açık
Seni sevmek için çoktur bahanem
Aşkın güzelliği yaşatır bazen
Çaresiz kalırım sensiz bir tanem
Hasretin dört yandan kuşatır bazen
Olmadı hiç kimse böyle yar gibi
İndim yine sensiz sahil boyunda
Yürürken martılar düştü peşime
Yorulup dinlendim hasret koyunda
Oturup ağladım yalnız başıma
Hep seni düşündüm durgun denizde
Şaire sormuşlar, şiir hakkında ;
Gönül çeşmesinin suyudur demiş
Duygular kabarır, döner aklında
Kaynağı çok derin kuyudur demiş
Şair her sevinir, hem de üzülür
Yıllar öncesine gitti bu gönlüm
Bir daha karşımda görünce seni
Bu aşkı kalbimde saklamış ömrüm
Unuturum , ancak, ölünce seni
Ağlarım hep sessiz kıyı köşede
Gönlüm kırık dökük hasretle vurgun
Senden parçaları toplarım bazen
Güller boynu bükük öylece solgun
Seni hatırlatır koklarım bazen
Yakar dumanları nefesim çeker
Baharda bir başka güzellik dolu
Herkesten bir anı saklar , İstanbul
Çiçekli dallarla ağaçlı yolu
Estikçe ne güzel koklar , İstanbul
Bende çok sevmiştim o bir zamanlar
Attın demek yar aşkını
Sanki yolda bulmuş gibi
Çatıp gittin hep kaşını
Sana bir hal olmuş gibi
Saklasanda gözler şahit
Dün akşam aradım senle konuştum
Hasretin içinde aşkla buluştum
Sanki o sesinle sana kavuştum
Sanadır özlemim sana bu aşkım
Sana bu sözlerim sana bu şarkım
Sevgiyle bakışan gönül gözümsün
Dünyama yakışan sen gül yüzümsün
Tutuşup alışan aşka közümsün
Sana çok bağlandım çözemiyorum
Büyüledin beni bozamıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!