UYARMADIN DEME!
Mahkeme hakimin, olurmu mülkü
Kötüye kullanıp, bezdirme halkı
Muhtaç olduğunda, söylerler türkü
Ektiğin biçilir, tohum azmazsa
UYGUNU ARA
Kimisi kavgaya, arar bahâne
Bulaşma eline, verirsin kozu
Gönül bağlarını, etme virâne
Havaya kaldırma, yatışan tozu
UZAK DUR!
Kendi çalar, kendi oynar
Fitne kazanları kaynar
Kâfir kafirleri anar
Islah olmaz, kalp mühürlü
VAH HALİMİZE!
Zaman köprüleri, yıkmış aradan
Gönülden gönüle, yol gitmez artık
Seven sevdiğini, sakınmaz olmuş
Yâran yâranını, dert etmez artık
VAH Kİ VAH!
Sokak tıklım tıklım, kaynıyor insan
Denizlerde değil, karada korsan
Belli ki insanda, bir şeyler noksan
İmdat ediliyor, gelmiyor kimse
Doğuştan ölüme dek, vatan bize anadır
Vatan Türkün zihninde, en kutsal bir mânâdır
Cürme ceza her zaman, zararına denk olur
Suikastın büyüğü, vatana ve canadır
Vatan canından azîz, iyi bil değerini
VECİZELER
Değerlidir, her dem dostun hatırı
Dilini tut, dil her şeyi batırı(r)
Ver selâmı, muhabbeti artırı(r)
Selâm kutlu kelâm, kesme selâmı
VEDÂ
Nefsini, eneni, ederse tahrik
Olur o iş, menâfiye münâfi
Müdrike halinden, sual sorulmaz
Zarâr yoktur, edilsin ki telâfi
VEFALI DOSTUM!
Kafa dengi arar, dost buldum sanar
İki süslü söze, hemencik kanar
Dostu şeytan olan, ebedî yanar
Dostun yeri başka, bilesin dostum
VUKÛÂT VAR
Yine bir kış mevsimi, son yapraklar düşüyor
Kimileri ekmeğini, muhtaçla bölüşüyor
Kırık dökük bir kapı, önünde küçük çocuk
Kıpkırmızı ayağı, bu soğukta üşüyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!