Sevilmez âlemde yüzü gülen
Dost bilip candan seven
Bülbül güle aşıktır ama
Gülün yâri dikendir diken
Ne güzel gülerdin sen eskiden
Gözlerin dolardı aşktan sevgiden
Bakışın ki yaralardı beni ta derinden
Kalbim çıkacak gibi olurdu yerinden
Günüm aydınlanırdı senin gözlerinle
Ağlasam kan aksa yaşım
Olmadık derde girse başım
Zehir olsa ekmeğim aşım
O Yârin benden ne haberi var
Bilir mi ben nerdeyim
Aldanma dünyanın rengine
Karşılık bekleme bu sevgine
Bak işte davul bile dengi dengine
Olmayacak duaya amin deme
Gözler kan, halim perişandır
Gönül talan, yıkılmış virandır
Kimse duysama bu feryadımı
Elbet duyan, Allah-ü Azimüşşandır.
Gül açılır hep solmaz ya elbet
Üzülme gönül sen bu gamı terk et
Çektiğin bunca dert bunca mihnet
Aşk yolunun icabıdır sen sabret
Ne vardı Bülbül bir gonca Güle böyle yanacak
Seni dile getirip söyletse de O hep susacak
Seher vakti esen yelde
Seni aradım her yerde
Sen ki devasın her derde
Cümlesinden geçtim, sana yöneldim
Sana döndürdüm yüzümü
Ve sen oradasın biliyorum
Yüce dağların arkasında
Ve sen oradasın biliyorum
Kalbimin tam ortasında
Gündüz hayalde gece düşümde
Ben hep seni düşünürüm
Gül alında bülbül ötüşünde
Ben hep seni düşünürüm
Yirmidört saatin yirmibeşinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!