Ali Akça Şiirleri - Şair Ali Akça

Beklenen
yokluğun
soğuk bir iklim
üşütüyor
sis çökse de
henüz görüş mesafesindeyim

Yüreklendim gecenin sabrı ile baş başa
Taşpudra mermerlerde acılı azap tattım
Uzun menzilden geldim dağları aşa aşa
Tutuşsun diye ruhum aşk ateşine attım

İrkilip uyanınca kurtuldum kıskacından

İnsanda evrensel ahlâk arar us,
Kul hakkı kişide en derin kâbus,
Hakkı teslim etmek ilahi namus,
Hukuka verilen demdir adalet.

Haksızlık can yakıp yürek kanatır,

Yurduma göz dikmiş alçak hainler
Sınırda tepinir bağırır inler
Arkasında dünya olsa kim dinler
Vatanı savunur arslan şahinler

Ben vatanın gencecik bir ruhuyum,
Güzel ahlak, erdemle edep huyum,
İman hakkı için çarpar beş duyum,
Sakarya, Fırat’ım, Anadolu’yum.

Yürürüz ellerde ölümsüz bayrak,

Gerçek sevgiyi kalbimize,
Varlığın hissettirir bize.
Gülümseyince yüzümüze,
Dağılır hüzünler sessizce.

Sensin umuda uzanan yol,

Cehennemden kor ateş, aktı karanlıklara
Kıyamet koptu sanki, yanıyordu Ankara
Kandırılmıştı asker oyuna, tuzaklara
Yürüdü kışlalardan tanklar, tüm sokaklara

Şehrin semalarında kanatlandı uçaklar

Karmaşa, kaos ve çöküş çağı
Füze, bomba yüklü savaş uçağı
İlişkilerde hoyrat menfaat bağı
İnsanın insana berbat tuzağı

Kumsala vurur günün ilk ışıkları,
Doğar bir can suyu sokaklarına.
İner zamanın çökmüş kırışıkları,
Hüzün damlaları parmaklarına.

Hislerim gecesefası gönlümde,

Böyle istememiştim
Geri alamam ki zamanı
Değiştiremem duyguları
Kırık umutlarımla
Hayallerim yaralı
Geri döndüremem yaşananı