Ali Akça Şiirleri - Şair Ali Akça

Sen gidince bir keder,
Tenimde erir hüzün.
Yalnızlık akın eder,
Her çizgisine yüzün.

Sen gecemin kanadı,

Günlerce serpildi gümüş konfeti,
Solgun ışıklardan kaldırımlara,
Şahlanan bulutların tango ziyafeti,
Şehvetle dokundu yıldırımlara.

Yanar yokluğun kavrula kavrula,

Bilir misin
Bu şiirleri sen mi yazıyorsun diyorlar
Acı çekmem gerekmiş
İnanamıyorlar.

Oysa ben iyi bilirim acıların sesini

Bir gün bizi bırakacak vücutlarımız,
Kalbimizle ruhumuz isyan etse de,
Karanlıkta sonsuza taşınacağız
Döneceğiz ebedi yollarımıza,
.

Islanır ayakları ırmağında cennetin
Bir huzur havuzudur sinesi annelerin

Birleşir can suyunun damlaları dudakta
Kevseri gönüllerin, sevgisi bebeklerin
Annelerdir dinmeyen yağmurları çöllerin

Süzülürken ufukta içime doğan düğün
Mor gölgeler güneşi indirir gözlerime
Gitti yine sonsuza kaybolan artı bir gün
Kızıl ışıklarıyla bir boşluktan boşluğa
Gecenin karanlığı sır olur sözlerime
Akıtır bal hüznünü gönüldeki hoşluğa

Nice yıllar diliyorum kendime,
Tam bilinmese de; doğum günüm,
Kireçten duvarlı, kerpiç bir evde,
Sessizce ben sonsuzluğa sürgünüm.

Kerpiçten yapılı o köy evinde,

Gönüllerde açan kır çiçeği,
Çözer gün ışığı katı yüreği,
Odur lâlezara döndüren evi,
Acının dermanı daima sevgi.

Dağılır elinden şefkat kuşları,

Şiir okuma isteği, zamanla şiir yazma yeteneği ile birleşip bir volkan gibi taşmaya başlayınca şiirler kağıtların üzerine bir lav gibi akıverir. Şairler, alın terleri ile bilinç laboratuvarlarında damıttıkları dizelerle, şaşırtan semboller oluştururlar. Özgün, dillerden düşmeyen, kalıcı şiirler yazmak için ne zaman ilham perisi gelir, uykularından çekip alıverir onları bilinmez. Ancak şiir yazdıkça bir gün, olgun meyvenin dalından düşercesine çoşkuların tek tek kalemlerinden dökülmeleri gerçekleşir. İşte şairler öyle sözcük prensleri olurlar.

“Şiir nedir? ” sorusu çok zor bir sorudur. Şiirin sözcük anlamı “zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin uyumlu kullanımıyla ortaya çıkan edebi anlatım biçimi” olarak açıklanır. Yani şiir, düş gücüne, hayale, imgeye, gönüle seslenen, anı, duygu, coşku uyandıran, etkileyeci bir şeydir. Duyguların altıncı his gibi güçlü biçimde dile getirilmesi sonucunda ortaya konan estetik, biçim, ses güzelliği olan bir eserdir. Şiir varlığın gizemlerini kurcalayarak, kesin gerçeği, ulaşılmazı sonsuzca arama işidir. Şiir bulduğu bu gerçekle, insanın aklını çelen, yüreğine inerek işleyen, kendine özgü niteliklerle okuyucuya güvenli duygusal bir liman sunan sanattır. Şiirde ahenk de çok önemlidir.

Paul Verlaine, “Musiki; herşeyden önce musiki...” diyerek şiirin ses yönünü vurgular. Paul Valery, “şiir, sesle anlamın birleşmesidir.” der. Mallarmé yazımdan söz ederken “Şiir fikirlerle değil, kelimelerle yazılır.” demiştir. Şair gerçek arayışında yeteneği ile akla ulaşırken, kimi zaman imgelerinde boğulup sarhoşluk içinde buluverir kendini. Zayıf temeller ve kırılgan semboller nedeniyle fazla okunmayanları bir yana koyarsak; bir çırpıda beyine yerleşen nice şiirler vardır. Şiir sözcüklerin kendi içinde olgunlaştırarak sunduğu lezzetli meyvesidir. Bir şiir, şairini yüzyıllarca unutturmaz. Şairlerin sözcük prensliği sonsuza dek sürer gider.

aynı ruh üflenmiş
farklı bedenlerinize
yüklenmiş ağır endişeler
aynı dertler ve acılar üzerinize
aynı mescid aynı saf ve namaz
sinmiş çıkar taa iliklerinize