Akşamın Gölgesiyle Şiiri - Fevzi Şahingöz

Akşamın gölgesiyle, çöktü kalbe bir hüzün,
Görecek mi gözlerim, acep seni bir daha,
Hayalimden gitmiyor, o mahzun, güleç yüzün,
Görecek mi gözlerim, acep seni bir daha.

Gönül hicran içinde, her gün yolu gözlüyor,
Gözlerim akan yaşla, eski günü özlüyor,
Yaralı şu yüreğim, acısını gizliyor,
Görecek mi gözlerim, acep seni bir daha.

Zaman durdu geçmiyor, takvimler yalan söyler,
Sensiz geçen ömrümü, söyleyin kimler neyler?
Feryadımı işitip, bir ses verin geceler,
Görecek mi gözlerim, acep seni bir daha.

Yollar dumanlı şimdi, dağları bürüdü sis,
Geleceksin sanırım, içimde öyle bir his,
Gittiğin günden beri, her yer karanlık ve is,
Görecek mi gözlerim, bilmem seni bir daha.

Aşkın sönmez ateşi, düştü can evim yakar,
Gözlerimden süzülen, yaşlar sel gibi akar,
Bu çileli ömre bak, her anı hicran kokar,
Görecek mi gözlerim, acep seni bir daha