merakı yasaklardan büyüktü;
havuz başına varan küçük bir kızın öyküsü bu...
sular taşar, etrafın çimeni tazelenirdi durmadan,
ne o yeşil tükenirdi, ne mevsimsiz açan papatyalar.
hedefine varınca dünya onundu artık,
mutluluk oyunu oynamaktı en iyi becerisi.
bir de zalim bekçiye yakalanmasa iyiydi
ne oyunlar kuracaktı börtü böcekle,
akşamsefalarıyla dertleşecekti doyasıya.
sihri o çiçeklerle tanıdı, şiiri belki de..
çevre göz alabildiğine yeşil bir başkaldırı,
sanki tabiat bağımsızlık ilan etmiş de
biz fark etmekte gecikmişiz gibi,
"Ayçiçeklerini didikleyen arılardan uzak dur!"
böyle tembihlemişti annesi.
tuttu da öğüdünü; ama komşu teyzenin arı oğulu...
"neyine gerek senin bal, baban da mı arıcıydı?"
ilendi dilden dile duyduğu o sözlerle.
ve bütün arılar üşüşünce saçlarına,
yüzü yumrulardan ay parçasına döndü birden.
akşamsefalarının gizli dünyası için kaç gece nöbet tuttu,
kaç sabah izledi güneşin gülüşüyle boyun büküşlerini;
gün doğar doğmaz uykuya dalışlarını...
"hadi küçük kız, sen de uyu" derlerdi sanki,
"biz çiçekliğimizi yaşayalım, sen de çocukluğunu..."
yosunlar arasından zıplayan bir kurbağa sesiyle
bozulurdu tüm büyüler...
anlardı küçük kız: Bekçinin nöbet saati,
Akşamsefalarının gelmişti uyku vakti...
Hatice Ak
Hatice AkKayıt Tarihi : 14.07.2015 10:37:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Teyzemlerin köydeki bahçelerinde bulunan bir havuzdu, enişteye dede derdim, çok küçüktüm o zaman. Bir havuzdan söz etmişlerdi. Çocuk aklımla ne kadar büyütmüş ve ne çok görmek istemiştim o havuzu. Eniştem izin vermezdi asla. Kızar mıydı bilmiyorum ama hiç yeltenmemiştim yasakları delmeye, bir gün teyzem tutup elimden götürmüştü havuzun kenarına... Şimdi düşününce enişteme hak veriyorum belki de hava düşüp boğulmamızdan korkuyordu kim bilir. Çünkü eniştem de annemden çok çekinirdi... :)) Hesap veremezdi elbette...
Yorum yapılan şey şiir olgunca her şey bir çırpıda gelmiyor insanın aklına.
Şiirinizdeki küçük kıza karşılık gelen kadın ve erkek yetişkinler de var elbet. Meraklarını yenemeyen, sınırları çiğneyip geçen ve yeni ufuklara ulaşan. Yaptıklarının sonuçlarına katlanan.
Onlar da her zaman ve her yerde var.
Yazarken onları da düşündüyseniz küçük kız bilsin ki gördüm!
Tekrar yüreğinize sağlık.
Kaçırıyor, okumuyoruz böylesine güzel şiirleri.
Şimdi ben o çiçekleri seven küçük kız oldum. Tesellim, bana saldıracak arılarla dolu bal peteğinin ve emeklerini savunmaktan başka dertleri olmayan arıların iğneleri ile tanışmamış olmam.
Kafası karışık, gündelik yaşamı yoğun çağdaş şehir insanın çoğundan farklı olarak, ara sıra durup yol kenarındaki çiçekleri, dikenleri, otları yakından seyrettiğim, onlara dokunduğum için mutluyum. O küçük kızın küçük yüreğindeki saflık bende olmasa da öyleyim.
Çok güzel bir çalışma. Yürekten kutluyorum.
TÜM YORUMLAR (2)