Bir akrebim içinde çıldırmış ateşlerin,
Alevlerden ürküp de ruhu zehirliyorum.
Şu gecelerime son verecek güneşlerin,
Bağlandığı zincirler elinde biliyorum.
Beni bir diyar bilmiş bir Seyyah deli rüzgar,
Dolandıkça üstümde titriyor üşüyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta