aşk gönlünü kor alevlerin bahçesine itmek
ruhu ulvi kalıplara dökmek için eritmek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çalgamm buda güzell :))
Tebrik ederim. Bir beyte gökyüzünün fanusuna sığmayanı sığdırmışsınız. Kelminize ve kelâmınıza sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta