Onlarla bir olup sakın iş yapma.
Yılan gibi sinsice sokar akrabalar.
Yüzüne gülerlerse dost sanma.
Üç kuruşa birden satar akrabalar.
İşleri düşünce yanına gelirler.
Sırrını verme her yere yayarlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta