Aklını Kullanan Şiiri - Kasım Kobakçı

Sarp kayada gezen, o ürkek ceylanın,
Peşine düşmüştür, sinsi bir kem nazar,
Sanma ki, kaderi budur her canlının,
Aklını kullanan, bu oyunu bozar.
*
Sadece içgüdü yetmiyor hayatta,
Fennin ışığıyla, yürümek lüzumlu,
Çözüm aranmalı, her türlü sanatta,
Tibilli dediğin, olmalı lüzumlu.
*
Kimisi devletten, medet umar durur,
Kimisi düşlerde, teselli buluyor,
Alın teri döken, hedefe tez varır,
Tembellik edenin, rengi tez soluyor.
*
Fikirle yoğrulan, sağlam basar yere,
Sadece hislerle, gemiler yürümez,
Danışmak gerekir, ehil olan ere,
Cahilin ateşi, ocağı bürümez.
*
Zamanın çarkına, uymayan paslanır,
Öğreti yok ise, zihinler kör kalır,
Adalet mülkünde, vicdanlar uslanır,
Tibilli bu sırrı, derinden tez alır.
*
Nizamın kılıcı, keskindir her daim,
Töreye uymayan, kalmaz asla kaim,
Nefes almak haktır, hem mazlum hem alim,
Tibilli hükmünü, tarihe yazmalı.