Aklımdasın Şiiri - Dr Yusuf Polat

Gülüşün kesilince kalbinin en sessiz kıyısından,
Akşam; hasretinden
Kızıl bir dua gibi iner omuzlarıma…
Bir tas suya eğildiğim vakit,
Bir lokma ekmeği bölüp rızka "âmin" derken,
Ayrılığın en ağır yükü
İner de kursağıma, seni hatırlatır sendeki aklıma

Adın, eski bir aynanın gerisinde kalan bir ışık.
Dokunsam kırılacak, bakmasam eksileceğim
Yıllar geçiyor derler, hem de kırık aynalarda
Ne şarkılar unutmayı öğretti, ne şiirler ayrılığı
Dilime düşen her kelime,
Sana varmadan yarı yolda kalsa da aklımdasın

Gemiler geçiyor ufuktan, belli ki yolları vuslat
Her biri biraz umut, her biri biraz hicret
Zamandan haberdar bir sessiz çalı kuşu
Sabahın alnına konuyor usulca;
Gece ise tek bir yıldız bırakıyor avuçlarıma.
Üşüdüğün vakit kendine sarıldığını bilirim.
İşte o an,
Rüzgârın bile sana dokunmasından korkarım

Derler ki, alışır insan andır gelip geçer elbet
Yeni bir sabah gelir sokakların rengi değişir
Fotoğraflar solar, hatıraların renkleri eksilir
Yine de güneş her gönlüme doğduğunda
İlk ışığını aklımda saklı olan sana değdirir
Ve dünya yeniden kurulur,
Ben yine aynı yerden başlarım seni sevmeye.

Bilirim, kara gün kararıp kalmaz hiçbir zaman
Fırından yine sıcak ekmek çıkacak,
Sofraya zeytin, helva ve şükür oturacak.
Hayat yeniden ekmeğini insanla paylaşacak
Belki ben de susmayı öğreneceğim.
Belki adını sessiz rüzgârlara emanet edeceğim.

Bil ki her ne zaman da alnımı göğe kaldırsam,
Bir ezgi gibi, bir dua gibi, bir emanet gibi,
Bir secde kadar temiz, tövbe misali masum
Bir kader kadar değişmez bir halde
Ruhumun en derin yerinde aklımda olacaksın
Ve bil ki;
Bazı aşklar kavuşmak için değil,
İnsanı Rabbine yaklaştırmak için akıllara düşer.