Aklımdasın Şiiri - Dr Yusuf Polat

Gülüşün seslenir içimin en sessiz kıyısından,
Akşam, bir köy çeşmesi başında
Kızıl bir dua gibi sensiz omuzlarına inerken.
Bir tas suya eğildiğim vakit,
Bir lokma ekmeği bölüp rızka "âmin" derken,
Ayrılığın en ağır yükü
İner de kursağıma, anlarım ki hala aklımdasın

Adın, eski bir aynanın gerisinde kalan bir ışık.
Dokunsam kırılacak, bakmasam eksileceğim
Yıllar geçiyor derler, yıllar sensiz nasıl geçsin
Ne şarkılar unutmayı öğretti, ne şiirler ayrılığı
Dilime düşen her kelime,
Sana varmadan yolda kalsa da sen aklımdasın

Gemiler geçiyor ufuktan, belli ki yolları vuslat
Her biri biraz umut, her biri biraz hicret
Bir çalı kuşu sabahın alnına konuyor usulca;
Gece ise tek bir yıldız bırakıyor avuçlarıma.
Üşüdüğün vakit kendine sarıldığını bilirim.
İşte o an,
Rüzgârın bile sana dokunmasından korkarım.

Derler ki, alışır insan gündür gelir geçer zaman
Yeni bir sabah gelir, sokakların adı değişir,
Fotoğraflar solar, hatıraların rengi eksilir belki.
Ama güneş her gönlüme doğduğunda
İlk ışığını aklımda saklanan yine sana değdirir
Dünya yeniden kurulur,
Ben yine aynı yerden başlarım seni sevmeye.

Bilirim, kara gün kararıp kalmaz hiçbir zaman
Fırından yine sıcak ekmek çıkacak,
Sofraya zeytin, helva ve şükür oturacak.
Hayat yeniden ekmeğini bölüştürecek insanlara.
Belki ben de susmayı öğreneceğim.
Belki adını sessiz rüzgârlara emanet edeceğim.

Bil ki her ne zaman da alnımı göğe kaldırsam,
Bir ezgi gibi, bir dua gibi, bir emanet gibi,
Bir secde kadar temiz, tövbe kadar masum
Bir kader kadar değişmez,
Ruhumun en derin yerinde aklımda olacaksın
Ve bil ki;
Bazı aşklar kavuşmak için değil,
İnsanı Rabbine yaklaştırmak için akıllarda tutulur.