Aklıma Düşenler Şiiri - Bilgehan Ayata

Bir bahar gününde, çocukken bir bir
Saydığım o günler aklıma düştü
Koşup oynar iken çayırda hırgür
Kaydığım o günler aklıma düştü

Görünce cırtlıkları üçgülleri
Canlandı gözümde köyün hâlleri
Karınları şişene dek malları
Yaydığım o günler aklıma düştü

O günler başkaydı, küçük yaşında
Çocuklar gezerdi kaya başında
El kadar ekmekle oyun peşinde
Doyduğum o günler aklıma düştü

Gelengi tutardık; yazık, su döker
Oynardık her şeyle, takardık söker
Kırmızı pancardan oyuncak teker
Oyduğum o günler aklıma düştü

Kavaktan söğütten çatallar kestik
Kuş lastik yaparak döşlere astık
Çorapsız ayağa Ermenek lastik
Giydiğim o günler aklıma düştü

O lastik gıpgıcır acerse hele
Sevinçten sığmazdık avuca ele
Sekerek yürürken zıplayıp dala
Deydiğim o günler aklıma düştü

İster yeşil olsun isterse beyaz
Her ağaçtan meyve tadardık biraz
Gömleğin ucunu kıvırıp kiraz
Koyduğum o günler aklıma düştü

Kuşların demirden yoktu kafesi
Doğadan parçaydı çocuk nefesi
Harımda çekirge, ibibik sesi
Duyduğum o günler aklıma düştü

Kiliden ot biçip torbalanırdı
Kendirle sarılıp sarmalanırdı
Elimiz yüzümüz kermelenirdi
Yuyduğum o günler aklıma düştü

Böyle çocukluğu arama sen gel!
Dört duvar değildi, bizlere engel
Elime dikenler batarak kengel
Soyduğum o günler aklıma düştü

Kağan'ım bilmem ki sorsam yeri mi
Bugüne kıyasla dünler geri mi?
Küçüğü koruyup büyüklerimi
Saydığım o günler aklıma düştü