Aklım Kararıyor Şiiri - Ekrem Öztürk 3

Bazen durduğunda zaman, içime ince bir sızı düşüyor.
Sensizliğin sızısı…

Sanki bir gün sessizce yok olup gideceksin.
Ve ben bir daha hiç sesini duymayacağım,
yüzünü göremeyeceğim,
kokunu içime çekemeyeceğim.
Büyük bir sızı bu…
Kendi kendime teselli vermeye çalışıyorum:
"Bir şey yok," diyorum.
"Günü yaşa, anı yaşa.
Bak, burada…
Hissediyorsun, duyuyorsun, görüyorsun.
Kokusunu alıyor, sevgisini taşıyorsun."

Ama kalbim dinlemiyor.
Aklım da…
İkisi bir olup içimde aynı korkuyu büyütüyor.

Mesafeler geliyor aklıma.
Yollar, zamanlar, ihtimaller…

"Bir gün olmayacaksın," diye düşünüyorum.
Düşündükçe içim yanıyor, aklım kararıyor.

Ve sonra bir an geliyor; sanki dünya susuyor, zaman duruyor ve kalbim, bir anlığına da olsa atmayı unutuyor...