Akıp Gider Ömür Şiiri - Kasım Kobakçı

Rüzgarlar eser de, ufku sararlar,
Uzak diyarlara, haber sorarlar,
Geçmişin izini, dilde yorarlar,
Gördüğün düzeni, sessiz kurarlar.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.
*
Göklerden süzülüp, bulutlar geçer,
Topraklar suyunu, hasretle içer,
Kader defterini, açıp mı seçer?
İnsan ektiğini, sonunda biçer.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.
*
Duvarlar ardında, sırlar gizlenir,
Eski hatıralar, durmaz izlenir,
Kararan yürekler, bir gün hislenir,
Yılların yüküyle, ruhlar beslenir.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.
*
Sararmış yapraklar, dalında kurur,
Fırtına diner de, dalgalar durur,
Acımasız yıllar, sillesin vurur,
O eski masalda, tükenir onur.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.
*
Dağların ardında, başlar bir savaş,
Adımlar tükenir, git yavaş yavaş,
Kederli gözlerden, süzülürken yaş,
Bulunmaz dünyada, sadık arkadaş.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.
*
Gecenin koynuna, uzanınca el,
Her şeyin üstüne, çekilir bedel,
Yazılmış yazılar, bozulmaz ezel,
Sararır yapraklar, dökülür gazel.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.
*
Derin uykulardan, uyanıp zihin,
Kapısı kapanır, karanlık inin,
Sonunda kalbinde, bitiyor kibrin,
Yabancı geliyor, en yakın sesin.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.
*
Yeniden yazılır, silinen hayat,
Geceler boyunca, çatılır pusat,
Kimseye yaramaz, bu boş saltanat,
Yorulur bedenler, kırılır kanat.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.
*
Küllerin içinde, saklanmışsa köz,
Ağırdır bedeli, tutulmayan söz,
Gerçeği görmeye, yetmiyor ki göz,
Düğümlenmiş ipler, istersen sen çöz.
*
Akıp gider ömür, tükenir zaman,
Zamanın birinde, kalır o yalan.