Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

öyle bir bilinç tutuyorsun ki avcunda!
sık yumruyu,
içerde tuttuğun vakumu kapsayan! !
öyle bir sık ki
canı kalmasın kör kıkırdakların.
üst üste parmaklar

İçine konan çiçeklerle yapışıp ayağa kalkıyor evdeki kırık vazo.
Oysa entropiyle zaman aşımına uğraması gerekliydi...

Güneşin doğuşu, güneşin batışı denli güzel seyretmesi, ondan daha ama anlamlı;
günün ışıkları sabahları bizi çağırır oldukça:

Zaman kükresin
Şu elimde tutuğum bir şey değil,
bu şeyler bir şey değil
onun kendinden.
Son derece katı kübik
ve ama

Yüzük böceği ve Yumak fırlatan mırnav ile bir dip-taşlama: Gerçeğin dokusu

Yüzük böceği.

Ne derece gerçek değil mi -
değin çokça- tel.da yapılan evlilik teklifi

Yüzünde güneşler açıyor arkadaşım,
Şöyle göğü sallasan altın sarısı,
Altın bir sahil var ufukta ve sen gerisi;
Nerdesin, napmaktasın, bilmiyorum.

Zaman hep heyecanlı ve canayakın,

Zamanla alışırsın'lar kastediliyor
(artık/ kim alıştıysa...
Sadece unuttular, hatırlamadılar, ama unutmamak için
iradelerine yeter çaba sarfettirmediler.

Mantığın iyiliğe, güzele kullanılması,

Çabuklaştırdığını mı sanıyorsun
tehditlerle aymaz kaçtığın
bir hayatı sana...

Az da dinlemelisin beni
Ve kendine böyle yön vermelisin.

1.Zangırdayan ağaç bebekleri

Curcuna şenliğinde ağaç bebekleri,
yapraklardan sallanıyorlar aşağı!
Sıkışmış, boğumlarına parmaklarının iliştirilmiş,
kavuşmuş biberonları da var her birinin.

Her yer bembeyaz olsun! !
Sonsuz bir rahatlama, sonsuz bir huzur; ölü ölüm değil
ya da ölüm ölüm -değil...
Beyaz bilir,
gerekli insanlar onu düzeltir.
Kısa bir rahatlama değil, bilir, gerekliler

Sade, bir tıslama.


B.
Dedi kim, eğreti -
eğreltiotu, eğreltiotu,