Akgün Akova Şiirleri - Şair Akgün Akova

ipek böcekleri
ipek böcekleri
çin gibi çocuktum kozalarınızı biriktirdim
japon bahçelerimi tırtıllar yedi
kore'ye uçtu kelebeklerim
ipek böcekleri

al işte bu da gözlerinin içine senli benli bakan İstanbul
tüm güller ölmüş de İstanbul'da, bir sen kalmışsın
bu kadar güzel
alkol kokusuna alışık çamaşır ipleri balkonlarda
Boğaz'da gümbür gümbür bir yeşil
akşamcılar, eskiciler, körkütük dolmuşlar

akreple yelkovan
ve altında ilk aşkımı çalıntı güllerle beklediğim saat kulesi
orda durun orda durun ve koklayın havasını anıların

saat onarırdım
evet ya, saat onarırdım tik tak sesleriyle çok

seni öpmeye geldim, omzumda bir Selçuklu kartalı
sırt çantamda küller Bergama Kitaplığı’ndan
yüzümde Mariacka Sokağı’na yağan yağmurun krallığı
seni öpmeye geldim, aklımda deniz fenerleri Baltık kıyısından
ve kuş pazarında kanadıma koku süren çocuklar

Ebru
sen kar topuna tutulan bir yıldızsın Ebru
duvarlara karşı çalınan ıslıksın
beyaz bir bulutsun çamaşır makinesine atılan
metal yığınlarının dağıttığı bir duygu bahçesiyken yüreğin
ipliğe tutunmaya çalışan kırık düğmesin

Aslı
karanlıktan korkan ay
sıyrılınca bulut ordusundan
gördüm gerçeğe düş dolduran yüzünü
yanan bir deve kervanı geçiyordu alnından
saçlarından bir adam düşüyordu

Deniz
"Beyaz Güller Hastanesi'nde yaşamın elini ilk kez tuttuğun zaman
Tanrı oyuncaklarını yüzünde unuttu senin
ve mavi bir uçurum ekledi gözlerine
günü gelince düşmem için"

Berna
sonra gittik bir kır kahvesine oturduk
bizimmiş gibi bütün güneşler
bahçelere gelincik döşüyordu ilkbahar
takmış baca temizleyicilerini koluna
çay bardaklarına değirdik yenilemek için dudaklarımızı

İdil
baban
yorgun bir tilki gibi uyuyor
ve doğduğu ormanın
avcılara satıldığını görür düşünde