Akar İnce Gözyaşımız Şiiri - Kasım Kobakçı

Şiddetli fırtınalar, yıprattı bedenimizi,
Ruhumuz hiç tatmadı, aydınlık sıcaklığını,
Acının zaviyesinde, tutuklandı gülüşler,
Kuruyan yapraklarda, belirsizce bittiler.
*
Sarp ve dikenli izlerde, kırıldı direncimiz,
Hangi tarafa dönsek, asla aşılmaz duvarlar,
Gökyüzünde süzülüp, derinlikte coşamadık,
Ağır demir zincirler, sıkıca sarıldı bize,
Karanlık dehlizlerde, tıkanıp kaldı yönümüz.
*
İnanç ateşi yanmadı, sinemizin içinde,
Filizler büyümeden, kuruyuverdi toprakta,
Cennet diyarında, asla yeşermedi tazeler,
Ağır cezalar yüklendik, gelmeyen şafaklarda.
*
Zulmün gölgesi düşünce, kararır bütün cihan,
Issız gecenin bağrında, kayboldu amacımız,
Derin yaralar, kanadı bütün vücutlarında,
Asla acıma görmedi, masum olan insanlar.
*
Dik ve yalçın tepeleri, tırmanmak zorundaydık,
Pürüzlü zeminlerde, yorgun düştü dizlerimiz,
Dağları delip, geçmeye yetmedi kuvvetimiz,
Keskin sıkıntı ağları, örüldü üstümüze,
Dar geçitlerde apansız, tükendi mecalimiz.
*
Gözlenen nurlu anlar, uzakta eriyiverdi,
Damarlardaki coşku, dondu kaldı soğuklarda,
Tomurcuk belirmedi, asilliğin ovasında,
Uzun süren dertlerle, doldu beklenen vakitler.
*
Baskının ateşi, yaktı bütünüyle çevreyi,
Yıkımın şiddeti, sarstı direnişin gücünü,
Perişan insanların, akılları karışmıştı,
Sessiz feryatlar içinde, kıvrandı yoksul millet.
*
Sınırlar aşılmaz oldu, geniş ufuklar bitti,
Mesafeler büyüdükçe, bitti direnme şevki,
Dayanamadık asla, çetin vuruşlara bizler,
Kıskaçlar içine alındı, bütünüyle canlar,
Tıkanmış boğazlarda, boğuldu nefeslerimiz.
*
Gözlerimiz, ufuklarda aradı aydınlığı,
Bekleyişler içinde, yıprandı zihinlerimiz,
Işıktan eser ararken, kaybolduk ıssızlıkta,
Gecikmiş aydınlanmalar, yaraladı ruhları.
*
Sonsuz acı pençesi içinde, sıkıştık artık,
Yakıcı korlar içinde, kavruldu dileklerim,
Ferahlık bulamadık asla, acı çöllerinde,
Virane şehirlerde, akar ince gözyaşımız.