Ahmet Yüksel Şiirleri - Şair Ahmet Yüksel

İtiraf edeyim mi, almaya ayarlıyım?
Böylece ben hep geri,kalmaya kararlıyım..

Güneş doğudan gelir,uzaktan Tagor sesi:
“Güneşe sırt dönenin düşer öne gölgesi”

“Kaleme ve yazdıklarına andolsun”
Kavlince bir bak
Kağıdıma değil yüreğime sürtün de
Özümde olanı yak...

İnsan, et kemik dokusu
kıt malzemeden ibâret...
Başlangıcı bulanık su
Sonu da kokuşmuş ceset...

B.. böceği soyundan b.. yiyen hırsım,
yığmakla alâkadar oluver gitsin... (?)

Mezarıma nâfile girmeyen tutkum,
sığmakla alâkadar oluver gitsin... (?)

Beni “sen” diye yazma
Ben’e “ben” deyip azma
“Biz”den söz et kalemim...

“Sen ve ben” hepsi yalan
‘Biz’den yok elde kalan

Sen bayat suratlı,
şirretlik adam!
Başında kırk tilkinle
yıkarken dam
sümüklü böcek kadar olsun
iz bıraksaydın...

ya bilseydim ya duysaydım ya görseydim

bildiğimden çok bilemediğime,
duyduğumdan çok duyamadıığıma,
gördüğümden çok göremediğime...

Ev Sahibi:
Sanki sizi tanıdım...
Gözüm taa uzaklardan
Tanıyacakmış sanki...

Misafir:

Gidiyorsun...yolun açık güzel kız
Bende kalan bir gönüldü korkma al
Bundan böyle yedi iklim uzağız
Yüzlerinden bir ihanet gülü sal!

Gülüm ötelere ada kendini