Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Kalk süvari! ...
Beni de vur terkine...
***
Dağlar hıçkırıyor hasretimle bak
Hayalime haykırıyor ovalar

1/:
Ben de ölem edem oy!
Bazen mühürler kan basar,
Mor mürekkep yerine...
Kararır gözler tekerlenir zifiri kuyulara.
Sabahın en kırağılı mavisinde

1/:
Bir gözü dosttur karacaoğlan ile yatıp kalkanın,
Öteki gözü ise düşmandır yüreğine...
(Böyle biline ki ehlince...
Hece hece zikr,
Katre katre tefekkür...)

1/:
“Karac’oğlan der ki kolu bağlıyım...”
1a/:
Duygusundan dağlıyım ben de karaca gibi
Torosların en cebelinin basma eteğinden
Koyun gözü saplarıyla bağlıyım zirvelere.

Aydınlığı yakalamak isterken düşeyazdı bir şair,
Karanlığa düş oldu son senaryosu Beyatlının,
En karalı haber oldu sade sudaki tirit ah nidem?
Hoşluğu yaşarken yüreğimde ve düşünürken düşümle ben
Ve ebem, “Etme evlat! ” demeden küs oluverdim sevgimle
Varlığıyla maddenin yakaladım hakikati erime noktasında,

1/:
Dayanamam artık ben de bu deli rüzgara…
Vurgunluğumuzun çalar bitim saati,
Say ki sevdalıyız ve bilmeliyiz aynımıza düşen bulanık sisi,
Çağıl çağıl türküler söylemeliyiz yol çatlarında.
Atlılarla halleşerek yorgun düşer sevdalı işaretler…

1/:
Dedin bıçakleyin,
Sussan n'olurdu?
1a/:
Ağıtlar kök salar ilkbahar iklim elinde
Bozlaklar yekinir yüreğimin bozkırlarında

1/:
Panikte bir yaralı karaca gibidir Yunus,
Mevlana bir yanı yıkık değirmenin,
Asırlardır süregelen kozmik dönüşünde...
Bense karaca sever bir değirmenciyim,
Kendimi öğütürüm un diye,

1/:
Pınarlar harlardı,
Yaralandı turaçlar…
Ne yüreğimden nesir,
Ne de kanadı kınalı şiir…
Kitap ıslandı,

Kırkından Sonra

1/:
Pınarlar harlardı,
Yaralandı turaçlar…
Ne yüreğimden nesir,