Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

-Dedefakılılı Seyidcan’a-

1/:
Elbette bu şehirde vurdular beni ağalar.
Elleriyle koymuş gibi buldular,
Caddelere katran katran sinen...

1/:
Açıp koca koca koçanları dün akşam
Beni ağır aksak ölen bu derin kente
Varis yazmış kadim katipler...
***
Yalın bir sevda düşmüş payıma.

1/:
Dik bayraklarını burcuma be sultanım...
***
Zaman zamansızdır.
Bu yüzden zamansız kızkuşları uçar,
Saçlarımı yalayarak üstümden.

1/:
Yanar pişer ve ah eder,
Ah ya, can eşiği cehennemde…
Bitmez tükenmez bir gece nerede?
Hani ya yar? diye sorar ya sabahı,
Asla unutmam o ahı…

1/:
Ey kozaklar!
Çapul başlıyor bu gece ilk yıldız ağlayınca.
Haramiler atlansın,
Develere binsin kefiyeli karabasanlar,
Destan yazanlar hokkalarına is ve kan sağsınlar.

1/:
Keskin caddelerde çıplak ayakla
Üfürdük yalım yalım kızgın gülleri
Gölgemizi resmettik canın ak kağıdına
Ensemizde hissettik belanın keskin dişini
Yeniden çektik sevdamızın besmelesini.

Dur be Suziban,
Dönme arkanı bana Allah aşkına!
Ee, madem sormuşsan tarihçe-i şahsimi,
Anlatmak düşer bana da huzur-u şahanede...
Emirdir bu da kapı beyinden yani bab-ı ali'den,
İlla ki keser demiri, emiri baş üstüne algılar.

1/:
Önüme hendeseyi dayadı bir kız,
Çemberin köşeleri battı gönlüme.
Bir yıldız gözlerime sürme çekti aydınlığından,
İpek yollar serildi karanlıklar içindeki dünüme,
Düğünüme şeref verdi bir adil hünkar,

1/a:
Gül ektim deste deste
Bir şubat sağnağında...
1/:
Ney çalan yaralarımın çayırlarına
Serptim sevdamın tohumlarını.

Ben filan vilayetin,
Falan köyünden sürgünüm şehre...
Ellerim o nedenle nasırdır beyim.
Yamalı yastığım ot,
Yırtık yorganım çul,
Yoksul yatağımsa hasırdır.