Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

Bir bekleyiştir gidiyor,
Bir bir kopuyor zaman,
Anbe an eksiliyorum hayattan.
Umudu umursamıyorum artık,
Hayâllerde eskisi gibi canlı değil.
Hiç bir şey heyecan vermiyor.

Bekliyor;
Geceler zifirine saklanmış,
Yollar gizli bir oyun içinde.
Dağlar gizemle dolular.
Üstümüzü örten gökkubbe,
Bir anne şefkatiyle birlikte,

Bekliyoruz işte;
Bildiğimizi sandığımız her şeyi.
Aslında bilmiyoruz iki gözüm.
Bildiğimiz şeyler onca az ki,
Aklımızı nede çok yükseklerden uçuruyoruz.
Yaşarken yaşamıyoruz zamanı.

Geleceğini beklemek ne güzel.
Oysa hiç gelmeyeceğini bile bile.
Senli hâyâller kurmak sensizliğinde,
Belkide aşk bu demekti, ne dersin...
Ahmet Türkkan

Ben;
En kolay kendimden,
Harcarım,
Vazgeçerim,
Heba ederim.
Bir ben varım,

Sessiz düşler sokağından geçiyorum.
Kalbim bir başka ritimle atıyor.
Her yer ilkbahar yeşiline bürünmüş.
Bir rüya gibi, titrek ve korkak bir haldeyim.
Bu ilkbahar bir başka bahar.
Ben bugün başka benim.

(Konu yok)

A
ahmetturkkan

Az sonra şu kapıdan,
Çıkıp gideceğim.
Dönüşü olmayan bir gidiş olacak.
Belki bir daha hiç karşılaşmayacağız,
Karşılaşsak ta yabancı gibi bakacağız.
Bir kırılma olacak birazdan,

Bensiz içtiğin kahve keyif veriyor mu sana?
Arıyormusun gözlerimi masada?
Bugün de kahvem iki kişilik,
Biri sana biri bana...

Sahi! Arıyor mu elin, ellerimi?

Soğukluğum dondururmu alemi,
Dondururmu yokluğunu senin.
Sahi sevgiler büyütürmü hayatı,
Sevmek çoğalmaksa eğer,
Neden azalıyorum her geçen gün.
Dev bir adam olmak isterdim,